رباعی شمارۀ 6

عمری‌ست پیِ نام خودش در به در است
در بند تعارف و، توهم به سر است
باید که به زمزم بزند شعرش را
خوانندۀ شعر من از او بیش‌تر است
داوود ملک‌زاده داوود ملک‌زاده