رباعی شمارۀ 1

آرام و صبور و بی‌صدا می‌شکنم
با یاد تو، من چه بی‌خدا می‌شکنم
کز کرده به گوشه‌ای چه ساده، ارزان
مانند نوک مدادها می‌شکنم
داوود ملک‌زاده داوود ملک‌زاده