رباعی شمارۀ 29

یک روز دویدیم از تنهایی‌مان
تا کوچه‌ رسیدیم از تنهایی‌مان
از خود نگذشتیم و گذشتیم از او
یک عمر کشیدیم از تنهایی‌مان
داوود ملک‌زاده داوود ملک‌زاده