رباعی شمارۀ 2

ای آدم خوب! نان و آب‌ات کم بود؟
آن روز مگر نشانی از آدم بود؟
در غار خودت نشسته بودی خوش‌حال
حوا در زد: چرک‌نویس غم بود
داوود ملک‌زاده داوود ملک‌زاده