رباعی شمارۀ 4

حوای عزیز! از تو باید پرسید
آن کی‌ست که در هیکل آدم‌ها رید؟
یک دشنه به دست جدمان داد خدا
آن مادر نقطه‌چین، گرفت از ته چید
داوود ملک‌زاده داوود ملک‌زاده