رباعی شمارهٔ ۱۷

سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۷
خیزم بروم چو صبر نامحتملست
جان در قدمش کنم که آرام دلست
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
کانکس که مرا بکشت از من بحلست
سعدی سعدی