شمارهٔ ۲۱۳

سعدی » مواعظ » قطعات » شمارهٔ ۲۱۳
بس دست دعا بر آسمان بود
تا پای برآمدت به سنگی
ای گرگ نگفتمت که روزی
ناگه به سر افتدت پلنگی
سعدی سعدی