گرچه می‌دانی زلالم چون جوانی ساده‌ام مثل اَشکم! آه... از چشمان تو افتاده‌ام مانده ردّی از غبارم بر مزار خاطرت ترسم‌ از بر باد رفتن! بیدلی دلداده‌ام کارِ دنیا را ببین، بـد کرده‌ای با دل ولی من تقاص خوب بودن با تو را پس داده‌ام هرچه از تو زخم خوردم هرگز از مهرت نکاست تا هـمـیـشـه مـن بـرای عاشـقی آماده‌ام بی‌وفایم! راحت از من دور گشتن سخت نیست؟ گـرچـه می‌دانـی زلالـم چـون جـوانی سـاده‌ام... علی صحرایی (کوثری)