تا منحرف ز راهی ‌و دلبسته نام را گم کرده ای حقیقت عشق و مرام را در کوره راه دورنگی نمی خرند از آنکه کرده دکان کسب نام را هرکس دوتاست روز و شبی در نهاد اوست سیرت دهد بصورت انسان قوام را آزاده را نتواند کشد به بند آن مدّعی که دانه گذارد به دام را بر اهل دل همه را حقّ صحبت است گیرد بزیر سایه خدائی غلام را .