بنده ات هستم خدای بی مثال از تو میخواهم کنی حفظ از زوال رهروی از رهروان راه تو دلخور از بیهودگی ها ، ابتذال قادر و کامل تو هستی مهربان در نبودت میشوم آشفته حال ، روبرویم یک فراز تازه است یاد تو جان مرا سازد زلال منتظر هستم خدا ، دستم بگیر لطف خود را کن نثارم ذوالجلال میدرخشد چشم ها در چهره ات شبچراغ است و چو یاقوت کمال عاشق زیبائی و روح توام خلوتی فارغ ز هر نوع قیل و قال از لطافت مثل و مانندت کجاست؟ در بزرگی بی نظیر و بی زوال گل خجالت میکشد از حُسن تو مثل چشمه جاری و روشن ، زلال ساده گی زیبائی است و ساده ای از تو فرمان از من امرت امتثال . احمد یزدانی