انسان که سمّی شد چنان سازی بدآواز است آلوده ی میکروب شده مسمومیّت ساز است جانی که حق را وانهد سردرگم و تنهاست در زندگی نقشش چنان روحی دغلباز است در زیست بوم خاص خود یک عنصر مرموز هرجمله اش پاشیدگی ها را سرآغاز است اطرافیانش در کنش هایش گرفتارند پیچیدگی هایش فراوان و چنان راز است خودشیفته در عالمش دانای اسرار است از فرط خودخواهی مگس هایش چنان باز است باید رهایش کرده تا غرق خودش باشد از آدم سمّی رهائی زندگی ساز است . احمد یزدانی