در حسن و ملاحتت فزونی از چهره ی ماه لاله گونی دارم به سرم هوای عشقت هرلحظه بگیردش فزونی سالار تمام و سرو قامت در نزد تو هر الف چو نونی سرکش تو به مثل صخره هائی سهم همه نزد تو نگونی در چشم تو فتنه ها نهفته در شعله ی اشک سرنگونی هر دل که برای تو تپیده در سینه چو کشتی جنونی از بس که قشنگ و دلفریبی در عشوه گری چو ذوفنونی از بس که گرامی و بزرگی ضدّ همه مردمان دونی . احمد یزدانی