وقت خشمت می شود «تیمور» ، " مور " رفته «نادر» تا حدِ مقدور ، " دور " چون به حرف آیی شود خاموش ، " موش " گفته هایت را کند خرگوش ، " گوش " می کُنی از بهر ما اندام ، " دام " پیش زلفت می شود «خاخام» ، " خام " این خبر را می زند نجار، " جار " هست در اطراف تو بسیار ، " یار " کاسه ات را می زند ابلیس ، " لیس " هست بخش دوم ساندیس ، " دیس " گشته ام از دست استدلال ، " لال " رفته گویا از دلِ «خوشحال» ، " حال شاعر: لاادری