محفل بیتاس

پای ایران که بیاید به میان خیره از وحدت آن گشته جهان آمده بهر دفاع از هر سو ، همگی از زن و مرد ، پیر و جوان .

در توهّم کرده با غم عشق و حال از درخت بید خواهم پرتقال خوش خیالی شد بلای جان من از فرومایه تقاضا کرده مال .

بلبلی هستم که از شاخه جدا افتاده ام سرنوشتم شد سفر در جاده ها افتاده ام زندگی را در قفس های طلا گم کرده ام ریشه ام را وانهادم در بلا افتاده...