عمری گذشت تا به امیدِ اشارتی
چشمی بدان دو گوشهٔ ابرو نهاده‌ایم
«حافظ»

بی ماهِ مِهرافروزِ خود، تا بُگذَرانَم روزِ خود
دامی به راهی می‌نهم، مرغی به دامی می‌زنم
«حافظ»

اَحمَدُ اللهَ عَلی مَعْدِلَةِ السُلطانِ
احمدِ شیخ اُوِیسِ حسنِ ایلخانی
«حافظ»

دلم از وحشتِ زندانِ سِکَندَر بگِرفت
رخت بربندم و تا مُلکِ سلیمان بروم
«حافظ»

ساقیا جام مِی‌ام ده که نگارندهٔ غیب
نیست معلوم که در پردهٔ اسرار چه کرد
«حافظ»

رسید باد صبا غنچه در هواداری
ز خود برون شد و بر خود درید پیراهن
«حافظ»

حافظ نهاد نیک تو کامت برآورد
جان‌ها فدای مردم نیکونهاد باد
«حافظ»