من از چشمِ تو ای ساقی خراب افتاده‌ام لیکن
بلایی کز حبیب آید هِزارش مَرحَبا گفتیم
«حافظ»

شیوهٔ چَشمت فریبِ جنگ داشت
ما غلط کردیم و صلح انگاشتیم
«حافظ»

خوش برانیم جهان در نظر راهروان
فکر اسب سیه و زین مغرّق نکنیم
«حافظ»

بر درِ اربابِ بی‌مروّتِ دنیا
چند نشینی که خواجه کی به درآید
«حافظ»

لب و دندانْت را حقوق نمک
هست بر جان و سینه‌های کباب
«حافظ»

به یاد شخصِ نزارم که غرقِ خونِ دل است
هلال را ز کنار افق کنید نگاه
«حافظ»

که آگه است که کاووس و کِی کجا رفتند؟
که واقف است که چون رفت تخت جم، بر باد؟
«حافظ»