تو با خدای خود انداز کار و دل خوش دار
که رحم اگر نکند مدّعی‌، خدا بکند
«حافظ»

گوییا خواهد گشود از دولتم کاری که دوش
من همی‌کردم دعا و صبحِ صادق می‌دمید
«حافظ»

نقشِ خیالِ رویِ تو تا وقتِ صبحدم
بر کارگاهِ دیدهٔ بی‌خواب می‌زدم
«حافظ»

اگر به بادهٔ مُشکین دلم کشد، شاید
که بویِ خیر ز زهدِ ریا نمی‌آید
«حافظ»

هرکه آمد به جهان نقش خرابی دارد
در خرابات بگویید که هشیار کجاست؟
«حافظ»

کرشمه‌ای کن و بازار ساحری بشکن
به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن
«حافظ»

دفتر دانش ما جمله بشویید به مِی
که فلک دیدم و در قصد دل دانا بود
«حافظ»