شد حلقه، قامت من، تا بعد از این رقیبت
زین در دگر نراند، ما را به هیچ بابی
«حافظ»

کسی که از ره تقوا قدم برون ننهاد
به عزم میکده اکنون ره سفر دارد
«حافظ»

حافظ مرید جام مِی است ای صبا برو
وز بنده بندگی برسان شیخ جام را
«حافظ»

طرف چمن و طواف بستان
بی‌لاله‌عذار خوش نباشد
«حافظ»

حاشا که من از جور و جفای تو بنالم
بیداد لطیفان همه لطف است و کرامت
«حافظ»

ای که با سلسلهٔ زلف دراز آمده‌ای
فرصتت باد که دیوانه‌نواز آمده‌ای
«حافظ»

جانا کدام سنگ‌دل بی‌کفایت است
کاو پیش زخم تیغ تو جان را سپر نکرد؟
«حافظ»