چندان بود کرشمه و ناز سهی‌قدان
کآید به جلوه سرو صنوبرخَرام ما
«حافظ»

روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست
منَّت خاک درت بر بصری نیست که نیست
«حافظ»

عاشق و مخمور و مهجورم بت ساقی کجاست؟
گو که بخرامد که پیش سرو بالا میرمت
«حافظ»

نیل مراد بر حسب فکر و همت است
از شاه نذر خیر و ز توفیق یاوری
«حافظ»

دوایِ تو دوایِ توست حافظ
لبِ نوشش لبِ نوشش لبِ نوش
«حافظ»

ساغر مِی بر کفم نِه تا ز بر
برکشم این دلق ازرق‌فام را
«حافظ»

نگویم از من بی‌دل به سهو کردی یاد
که در حساب خرد نیست سهو بر قلمت
«حافظ»