گر مساعد شَوَدَم دایرهٔ چرخِ کبود
هم به دست آورمش باز به پرگارِ دگر
«حافظ»

این چه استغناست یارب، وین چه قادر حکمت است؟
کاین‌همه زخم نهان هست و مجال آه نیست
«حافظ»

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا بوَد که گوشهٔ چشمی به ما کنند
«حافظ»

سخن این است که ما بی تو نخواهیم حیات
بشنو ای پیکِ خبرگیر و سخن باز رسان
«حافظ»

طاق و رواقِ مدرسه و قال و قیلِ عِلم
در راهِ جام و ساقیِ مَه رو نهاده‌ایم
«حافظ»

ای درگهِ اسلام پناهِ تو گشاده
بر رویِ زمین روزنهٔ جان و دَرِ دل
«حافظ»

گفتم غمِ تو دارم گفتا غمَت سرآید
گفتم که ماهِ من شو گفتا اگر برآید
«حافظ»