در مائهٔ بیستم که زنگی‌افریک
گشته ز زنجیر و بند بندگی آزاد
«فرخی یزدی»

دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید
یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید
«حافظ»

مروت گر چه نامی بی‌نشان است
نیازی عرضه کن بر نازنینی
«حافظ»

از بازگشتِ شاه در این طُرفِه منزل است
آهنگِ خصم او به سراپردهٔ عَدَم
«حافظ»

عیبم مکن به رندی و بدنامی ای حکیم
کاین بود سرنوشت ز دیوانِ قسمتم
«حافظ»

به قول دشمنان برگشتی از دوست
نگردد هیچ کس با دوست دشمن
«حافظ»

ناوَک غمزه بیار و رَسَنِ زلف که من
جنگ‌ها با دلِ مجروح بلاکَش دارم
«حافظ»