نیازمندِ بلا گو رخ از غبار مَشوی
که کیمیایِ مراد است، خاکِ کویِ نیاز
«حافظ»

کسی به وصل تو چون شمع یافت پروانه
که زیر تیغ تو هر دم سری دگر دارد
«حافظ»

رقص بر شعر تر و نالهٔ نِی خوش باشد
خاصه، رقصی که در آن دست نگاری گیرند
«حافظ»

من مَلَک بودم و فردوسِ بَرین جایَم بود
آدم آورد در این دیرِ خراب‌آبادم
«حافظ»

صفایِ خلوتِ خاطر از آن شمعِ چِگِل جویم
فروغِ چشم و نورِ دل از آن ماهِ خُتَن دارم
«حافظ»

وصال او ز عمر جاودان به
خداوندا مرا آن ده که آن به
«حافظ»

عشق و شباب و رندی، مجموعهٔ مراد است
چون جمع شد معانی، گوی بیان توان زد
«حافظ»