با چشم پرنیرنگ او، حافظ مکن آهنگ او
کان طرّهٔ شب‌رنگ او، بسیار طرّاری کند
«حافظ»

ای دلِ ریشِ مرا با لبِ تو حقِّ نمک
حق نگه دار که من می‌روم، الله مَعَک
«حافظ»

به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد
تو را در این سخن، انکار کار ما نرسد
«حافظ»

شراب لعل‌کش و روی مه‌جبینان بین
خلاف مذهب آنان جمال اینان بین
«حافظ»

اَلْمُلْکُ قَد تَباهیٰ مِن جِدِّهِ و جَدِّه
یا رب که جاودان باد این قدر و این معالی
«حافظ»

مست بگذشتی و از حافظت اندیشه نبود
آه اگر دامنِ حُسنِ تو بگیرد آهم
«حافظ»

ما را به آبِ دیده شب و روز ماجراست
زان رهگذر که بر سرِ کویش چرا رود
«حافظ»