به داغ بندگی مردن بر این در
به جان او که از ملک جهان به
«حافظ»

من که باشم در آن حرم که صبا
پرده‌دار حریم حرمت اوست
«حافظ»

ای قصهٔ بهشت ز کویت حکایتی
شرح جمال حور ز رویت روایتی
«حافظ»

گنج قارون که فرو می‌شود از قَهر هنوز
خوانده باشی که هم از غیرت درویشان است
«حافظ»

دوستان در پرده می‌گویم سخن
گفته خواهد شد به دَستان نیز هم
«حافظ»

زاهد از ما به سلامت بگذر کاین مِیِ لعل
دل و دین می‌برد از دست بدان‌سان که مپرس
«حافظ»

دلا دایم گدای کوی او باش
به حکم آن که دولت جاودان به
«حافظ»