دل گشاده دار چون جامِ شراب
سر گرفته چند چون خُمّ دَنی
«حافظ»

روا مدار خدایا که در حریم وصال
رقیب محرم و حرمان نصیب من باشد
«حافظ»

دل که آیینهٔ شاهی‌ست غباری دارد
از خدا می‌طلبم صحبت روشن‌رایی
«حافظ»

ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی
از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
«حافظ»

تو پنداری که بدگو رفت و جان برد؟
حسابش با کرام‌الکاتبین است
«حافظ»

ای حافظ ار مراد مُیَسَّر شدی مدام
جمشید نیز دور نماندی ز تخت خویش
«حافظ»

غسل در اشک زدم که اهل طریقت گویند
پاک شو اول و پس دیده بر آن پاک انداز
«حافظ»