دلِ بیمار شد از دست، رفیقان مددی
تا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم
«حافظ»

با این‌همه هر آن که نه خواری کشید از او
هر جا که رفت، هیچ کَسَش محترم نداشت
«حافظ»

بر اهرمن نتابد انوار اسم اعظم
ملک آن توست و خاتم فرمای هر چه خواهی
«حافظ»

نصیحتی کنمت یاد گیر و در عمل آر
که این حدیث، ز پیر طریقتم یاد است
«حافظ»

بس تجربه کردیم در این دیر مکافات
با دُردکشان هر که درافتاد برافتاد
«حافظ»

چشم من در ره این قافلهٔ راه بماند
تا به گوش دلم آواز دَرا بازآمد
«حافظ»

بیا ای ساقی گل‌رخ، بیاور بادهٔ رنگین
که فکری در درون ما، از این بهتر نمی‌گیرد
«حافظ»