دید ناگه ظهیر را در خواب
گفت حالی بکن به شعر شتاب
«عبید زاکانی»

عرب دیده و ترک و تاجیک و روم
ز هر جنس در نفس پاکش علوم
«سعدی»

پذیرندهٔ هوش و رای و خرد
مر او را دد و دام فرمان برد
«فردوسی»

چرا ما با تو ای معشوق طناز
به صلحیم و تو با ما در نبردی
«سعدی»

چون که عاشق پیام دوست شنید
امر او را به جان و دل بگزید
«عراقی»

به تنی خسته و دلی پر غم
همه تقریر کرد با محرم
«عراقی»

از سر همت و پاک اصلی خویش
ننگ می‌دارم از این بی‌ننگان
«سنایی»