که گر چرخ گوید مراکاین نیوش
به گرز گرانش بمالم دو گوش
«فردوسی»

فروغی پدید آمد از هر دو سنگ
دل سنگ گشت از فروغ آذرنگ
«فردوسی»

کند حلقه در گردن کنگره
شود شیر شاد از شکار بره
«فردوسی»

یکی پهلوان بود دهقان‌نژاد
دلیر و بزرگ و خردمند و راد
«فردوسی»

می‌بود خلیفه‌وار مشهور
وز پی خلفی چو شمع بی‌نور
«نظامی»

اَلمِنَّةُ لِلَّه که در میکده باز است
زان رو که مرا بر در او روی نیاز است
«حافظ»

یا رب این قافله را لطفِ ازل بدرقه باد
که از او خصم به دام آمد و معشوقه به کام
«حافظ»