طالبم را نگر، که شد مطلوب
یا محب مرا، که شد محبوب
«عراقی»

دل اوفتاده عاجز بر آستانهٔ تو
تا عاجز اوفتادم بر آستانهٔ دل
«عبید زاکانی»

مرسوم طمع مدار و تشریف مپوش
ادرار قلم بر نه و انعام مخور
«عبید زاکانی»

عشق را باز تازه باید کرد
عاشقی را بساز دیگر بار
«فرخی سیستانی»

گرم اقبال روزی یار گردد
غنوده بخت من بیدار گردد
«عبید زاکانی»

خیز تا پیش از آنکه مرغ سحر
بال زرین بر آشیانه زند
«عبید زاکانی»

دریغ صحبت دیرین و حق دید و شناخت
که سنگ تفرقه ایام در میان انداخت
«سعدی»