ملکت عاشقیّ و گنج طرب
هر چه دارم ز یمن همت اوست
«حافظ»

در غریبی و فِراق و غمِ دل پیر شدم
ساغرِ مِی ز کفِ تازه جوانی به من آر
«حافظ»

دلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش باد
که در چمن همه گلبانگ عاشقانهٔ توست
«حافظ»

غلام چشم آن ترکم که در خوابِ خوشِ مستی
نگارین گلشنش روی است و مشکین سایبان ابرو
«حافظ»

به خدایی که تویی بندهٔ بگزیدهٔ او
که بر این چاکر دیرینه کسی نگزینی
«حافظ»

از آن دمی که ز چشمم برفت رود عزیز
کنار دامن من همچو رود جیحون است
«حافظ»

به هیچ دور نخواهند یافت هشیارش
چنین که حافظ ما مست بادهٔ ازل است
«حافظ»