کس نیارد برِ او دم زند از قصّهٔ ما
مگرش باد صبا گوش‌گذاری بکند
«حافظ»

ماجرایِ من و معشوقِ مرا پایان نیست
هر چه آغاز ندارد نپذیرد انجام
«حافظ»

ز خطّ یار بیاموز مِهر با رخِ خوب
که گرد عارضِ خوبان خوش است گردیدن
«حافظ»

نگارم دوش در مجلس، به عزم رقص چون برخاست
گره بگشود از ابرو و بر دل‌های یاران زد
«حافظ»

جام مِی و خون دل هر یک به کسی دادند
در دایرهٔ قسمت، اوضاع چنین باشد
«حافظ»

در پاش فتاده‌ام به زاری
آیا بوَد آن که دست گیرد؟
«حافظ»

تشویش وقت پیر مغان می‌دهند باز
این سالکان نگر که چه با پیر می‌کنند
«حافظ»