ای پیک راستان خبر یار ما بگو
احوال گل به بلبل دستان‌سرا بگو
«حافظ»

همای اوج سعادت به دام ما افتد
اگر تو را گذری بر مقام ما افتد
«حافظ»

منعم مکن ز عشق وی ای مفتی زمان
معذور دارمت که تو او را ندیده‌ای
«حافظ»

جایی که برق عصیان بر آدم صفی زد
ما را چگونه زیبد دعویِ بی‌گناهی؟
«حافظ»

صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن
«حافظ»

چو در دست است رودی خوش، بزن مطرب سرودی خوش
که دست‌افشان غزل خوانیم و پاکوبان سر اندازیم
«حافظ»

ز دست جور تو گفتم ز شهر خواهم رفت
به خنده گفت که حافظ برو، که پای تو بست؟
«حافظ»