به گیتی بماند از او نام بد
همان پیش یزدان سرانجام بد
«فردوسی»

با این همه دل بر نتوان داشت که دوست
چندانکه مرا بیش کشد زنده‌ترم
«سعدی»

ورا کندرو خواندندی بنام
به کندی زدی پیش بیداد گام
«فردوسی»

به خواری تنش را برآرم بدار
ز دهقان و تازی و رومی شمار
«فردوسی»

فی‌الجمله نقاب نیز بیفایده نیست
تا زشت بپوشند و نکو بگذارند
«سعدی»

مِی لعل مذاب است و صراحی کان است
جسم است پیاله و شرابش جان است
«خیام»

جوانی که نوش آذرش بود نام
سرافراز و جنگاور و شادکام
«فردوسی»