هر گه که دل به عشق دهی، خوش‌دمی بود
در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست
«حافظ»

باز ار نشود صید و نیفتد در قید
او را به سر دست شهان جا نشود
«وحشی بافقی»

سحر بلبل حکایت با صبا کرد
که عشق روی گل با ما چه‌ها کرد
«حافظ»

آیت انسوکم ذکری بخوان
قدرت نسیان نهادنشان بدان
«مولانا»

نبشت و نهاد از برش مهر خویش
چو شد خشک همسایه را خواند پیش
«فردوسی»

ورد ارواح در جوانب قدس
الف و حا و میم و دال شده
«عراقی»

صوفی نهاد دام و سر حقّه، باز کرد
بنیاد مکر با فلک حقّه‌باز کرد
«حافظ»