تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج
سزد اگر همهٔ دلبران دهندت باج
«حافظ»

کسی که از ره تقوا قدم برون ننهاد
به عزم میکده اکنون ره سفر دارد
«حافظ»

هزار نقد به بازار کائنات آرند
یکی به سکهٔ صاحب‌عیار ما نرسد
«حافظ»

چنین که صومعه آلوده شد ز خون دلم
گَرَم به باده بشویید، حق به دست شماست
«حافظ»

بی ماهِ مِهرافروزِ خود، تا بُگذَرانَم روزِ خود
دامی به راهی می‌نهم، مرغی به دامی می‌زنم
«حافظ»

اگر به دستِ من اُفتَد فِراق را بِکُشَم
که روزِ هجر سیَه باد و خان و مانِ فِراق
«حافظ»

به بال و پر مرو از ره که تیر پرتابی
هوا گرفت زمانی، ولی به خاک نشست
«حافظ»