چنین که صومعه آلوده شد ز خون دلم
گَرَم به باده بشویید، حق به دست شماست
«حافظ»

زلف در دستِ صبا، گوش به فرمان رقیب
این چنین با همه درساخته‌ای یعنی چه؟
«حافظ»

چگونه طوف کنم در فضایِ عالمِ قدس؟
که در سراچهٔ ترکیب، تخته‌‌بندِ تنم
«حافظ»

عشق‌بازی کارِ بازی نیست ای دل! سر بِباز
زان که گویِ عشق نَتْوان زد به چوگانِ هوس
«حافظ»

کار از تو می‌رود، مددی ای دلیلِ راه
کانصاف می‌دهیم و ز راه اوفتاده‌ایم
«حافظ»

هر سر موی مرا با تو هزاران کار است
ما کجاییم و ملامت‌گر بی‌کار کجاست؟
«حافظ»

غبار راه طلب کیمیای بهروزیست
غلام دولت آن خاک عنبرین بویم
«حافظ»