دهقان سال‌خورده، چه خوش گفت با پسر
کای نورِ چشمِ من! به جز از کِشته، نَدرَوی
«حافظ»

جناب عشق بلند است همّتی حافظ
که عاشقان، ره بی‌همّتان به خود ندهند
«حافظ»

تا بی سر و پا باشد اوضاع فلک زین دست
در سر هوس ساقی در دست شراب اولی
«حافظ»

حافظ این خرقه که داری تو ببینی فردا
که چه زنّار ز زیرش به دغا بگشایند
«حافظ»

به یاد شخصِ نزارم که غرقِ خونِ دل است
هلال را ز کنار افق کنید نگاه
«حافظ»

روز مرگم نفسی مهلتِ دیدار بده
تا چو حافظ ز سرِ جان و جهان برخیزم
«حافظ»

طریقِ خدمت و آیینِ بندگی کردن
خدای را که رها کن، به ما و سلطان باش
«حافظ»