چو با حبیب نشینی و باده پیمایی
به یاد دار محبّان بادپیما را
«حافظ»

عروسی بس خوشی ای دختر رَز
ولی گه گه سزاوار طلاقی
«حافظ»

خواهم اندر عقبش رفت به یاران عزیز
شخصم ار بازنیاید خبرم بازآید
«حافظ»

مبادا جز حسابِ مُطرب و مِی
اگر نقشی کشد کِلکِ دبیرم
«حافظ»

فتاد در دل حافظ هوای چون تو شهی
کمینه ذرهٔ خاک در تو بودی کاج
«حافظ»

من همان دم که وضو ساختم از چشمهٔ عشق
چار تکبیر زدم یک‌سره بر هر چه که هست
«حافظ»

گرچه یاران فارغند از یاد من
از من ایشان را هزاران یاد باد
«حافظ»