حافظ، وظیفهٔ تو دعا گفتن است و بس
در بَندِ آن مباش که نشنید یا شنید
«حافظ»

دوستان عیب من بی‌دل حیران مکنید
گوهری دارم و صاحب نظری می‌جویم
«حافظ»

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌‌دل
کُشت ما را و دم عیسی مریم با اوست؟
«حافظ»

گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتد
بالله کز آفتاب فلک خوب‌تر شوی
«حافظ»

ای دوست به پرسیدن حافظ قدمی نه
زان پیش که گویند که از دار فنا رفت
«حافظ»

اگرچه عرض هنر پیش یار بی‌ادبی‌ست
زبان خموش، ولیکن دهان پر از عربی‌ست
«حافظ»

ماه شعبان منه از دست قدح، کاین خورشید
از نظر تا شب عید رمضان خواهد شد
«حافظ»