عروسی بس خوشی ای دختر رَز
ولی گه گه سزاوار طلاقی
«حافظ»

تو را چنان که تویی هر نظر کجا بیند؟
به قدرِ دانشِ خود هر کسی کند ادراک
«حافظ»

روز اول که سر زلف تو دیدم گفتم
که پریشانی این سلسله را آخر نیست
«حافظ»

عمری‌ست پادشاها کز می تهی‌ست جامم
اینک زِ بنده دعوی، وَز محتسب گواهی
«حافظ»

ز میوه‌های بهشتی چه ذوق دریابد
هر آن که سیبِ زَنَخدانِ شاهدی نَگَزید
«حافظ»

چو پیرِ سالِک عشقت به مِی حواله کند
بنوش و منتظرِ رحمتِ خدا می‌باش
«حافظ»

میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت
خوش‌خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت
«حافظ»