همه ولایت خالی کن از سپاه عدو
چنان که شاه جهان هند را زلشکر رای
«فرخی سیستانی»

چون مطرب هوایت چنگ طرب نوازد
مر زهره فلک را کی کسب و کار ماند
«مولانا»

فرستاد نزدیک بهرام کس
که تن را نگه دار و فریاد رس
«فردوسی»

آن که در بزم توام توبه ز می خوردن داد
گرم شوق آمد و سر بر در خماران زد
«فروغی بسطامی»

من مور توام تویی سلیمان
یک دم مگذار بی‌حضورم
«مولانا»

غمگین مشو دلا تو از این ظلم دشمنان
اندیشه کن در این که دلارام داورست
«مولانا»

درد بی‌درمان عشقم کشت و کرد آسوده‌خاطر
هم ز تاثیر مداوا هم ز تدبیر طبیبم
«فروغی بسطامی»