چنان زند ره اسلام، غمزهٔ ساقی
که اجتناب ز صهبا، مگر صهیب کند
«حافظ»

بس شکر بازگویم در بندگیِ خواجه
گر اوفتد به دستم آن میوهٔ رسیده
«حافظ»

من این حروف نوشتم، چنان که غیر ندانست
تو هم ز روی کرامت، چنان بخوان که تو دانی
«حافظ»

سخن سربسته گفتی با حریفان
خدا را زین معما پرده بردار
«حافظ»

از آن عقیق که خونین‌دلم ز عشوهٔ او
اگر کنم گله‌ای غم‌گسار من باشی
«حافظ»

بر خاکیانِ عشق فشان جرعهٔ لبش
تا خاک لعل‌گون شود و مُشکبار هم
«حافظ»

خسروان، قبلهٔ حاجات جهانند ولی
سببش بندگی حضرت درویشان است
«حافظ»