همان تشت زرین و سیمین بدی
چو زرین بدی گوهر آگین بدی
«فردوسی»

آن مژه کشت عالمی تا به کرشمه نصب شد
وای اگر عمل دهی چشم کرشمه ساز را
«وحشی بافقی»

گرت بیخ اخلاص در بوم نیست
از این بر کسی چون تو محروم نیست
«سعدی»

با فروشنده گفت شاه بگوی
کاین کنیزک چگونه دارد خوی
«نظامی»

هر چند کز آتش غمت می‌سوزم
لیکن گویم که چون تو دلبر نشود»
«فروغی بسطامی»

دشمن به غلط گفت که من فلسفی‌ام
ایزد داند که آن‌چه او گفت نی‌ام
«خیام»

باشد ابروی و موی و خوی تو خوب
پنجشنبه به مشتری منسوب
«مسعود سعد سلمان»