این مطرب از کجاست که ساز عراق ساخت؟
و آهنگ بازگشت به راه حجاز کرد
«حافظ»

درِ میخانه بسته‌اند دگر
اِفتَتِح یا مُفَتِّح الاَبواب
«حافظ»

به صبر کوش تو ای دل که حق رها نکند
چنین عزیز نگینی به دست اهرمنی
«حافظ»

آن چه اسکندر طلب کرد و ندادش روزگار
جرعه‌ای بود از زلالِ جام جان‌افزای تو
«حافظ»

گرچه دوریم از بساط قرب‌، همّت دور نیست
بنده شاه شماییم و ثناخوان شما
«حافظ»

بخواه جان و دل از بنده و روان بستان
که حکم بر سر آزادگان روان داری
«حافظ»

پردهٔ مطربم از دست برون خواهد برد
آه اگر زان که در این پرده نباشد بارم
«حافظ»