بنفشه زی تو فرستادم و خجل ماندم
که گل کسی نفرستد به هدیه زی گلشن
«رهی معیری»

از چو من آزاده‌ای الفت بریدن سهل نیست
می‌رود با چشم گریان سیل از ویرانه‌ام
«رهی معیری»

چهارم تواضع، رضا پنجمین
ششم ذکر مرد قناعت گزین
«سعدی»

برهنه دوان رفتم از پیش زن
که در دست او جامه بهتر که من
«سعدی»

سخن تا نگویی بر او دست هست
چو گفته شود یابد او بر تو دست
«سعدی»

رهی به شام جدایی چه طاقتیست مرا
که روز وصل دلم را قرار باید و نیست
«رهی معیری»

علاج ضعف دل ما به لب حوالت کن
که این مُفَرّح یاقوت، در خزانهٔ توست
«حافظ»