این عقل که در ره سعادت پوید
روزی صد بار خود تو را می‌گوید
«خیام»

خاک مصر طرب انگیز نبینی که همان
خاک مصر است ولی بر سر فرعون و جنود
«سعدی»

دولت جاوید به طاعت درست
سود مسافر به بضاعت درست
«سعدی»

کاش از پی صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه امید بردمیدن بودی
«خیام»

گاو از من و تو فراختر دارد چشم
پیل از من و تو بزرگتر دارد گوش
«سعدی»

مقبل امروز کند داروی درد دل ریش
که پس از مرگ میسر نشود درمانش
«سعدی»

یا رب این نوگُلِ خندان که سپردی به مَنَش
می‌سپارم به تو از چشمِ حسودِ چَمَنَش
«حافظ»