من همان روز ز فرهاد طمع ببریدم
که عنان دل شیدا به لب شیرین داد
«حافظ»

ارباب حاجتیم و زبان سؤال نیست
در حضرت کریم، تمنا چه حاجت است
«حافظ»

گویند کسان بهشت با حور خوش است
من می‌گویم که آب انگور خوش است
«خیام»

من ترکِ عشقِ شاهد و ساغر نمی‌کنم
صد بار توبه کردم و دیگر نمی‌کنم
«حافظ»

خرم آن روی که در روی تو باشد همه عمر
وین نباشد مگر آن وقت که رای تو بود
«سعدی»

آشنایانِ رَهِ عشق گَرَم خون بخورند
ناکَسَم گر به شکایت سویِ بیگانه روم
«حافظ»

او می‌رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان
دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود
«سعدی»