سبب مپرس که چرخ از چه سفله‌پرور شد
که کام‌بخشی او را بهانه بی‌سببی‌ست
«حافظ»

حدیث مدّعیان و خیال همکاران
همان حکایت زردوز و بوریاباف است
«حافظ»

یعنی بیا، که آتشِ موسی، نمودْ گُل
تا از درخت، نکتهٔ توحید بشنوی
«حافظ»

ما مِی به بانگِ چنگ نه امروز می‌کشیم
بس دور شد که گنبدِ چرخ این صدا شنید
«حافظ»

عرضِ حاجت در حریم حضرتت محتاج نیست
راز کس مخفی نمانَد با فروغِ رایِ تو
«حافظ»

در ازل پرتو حُسنت ز تجلی دم زد
عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد
«حافظ»

مباش در پی آزار و هر چه خواهی کن
که در شریعت ما غیر از این گناهی نیست
«حافظ»