بیا که رونق این کارخانه کم نشود
به زهدِ همچو تویی، یا به فسق همچو منی
«حافظ»

مگر به رویِ دلارایِ یارِ ما ور نی
به هیچ وجه دگر کار بر نمی‌آید
«حافظ»

خدا زان خرقه بیزار است صد بار
که صد بت باشدش در آستینی
«حافظ»

مکن در این چمنم سرزنش به خودرویی
چنان که پرورشم می‌دهند می‌رویم
«حافظ»

هر گنجِ سعادت که خدا داد به حافظ
از یُمنِ دعایِ شب و وِردِ سَحَری بود
«حافظ»

دلبر که جان فرسود از او، کام دلم نگشود از او
نومید نتوان بود از او، باشد که دلداری کند
«حافظ»

کاغذین جامه به خوناب بشویم که فلک
رهنمونیم به پای عَلَم داد نکرد
«حافظ»