چون جنین کش می‌کشد بیرون کرم
می‌گریزد او سپس سوی شکم
«مولانا»

صبح دل افروز عنایت دمید
باد روان بخش هدایت وزید
«وحشی بافقی»

ز ابر افکند قطره‌ای سویِ یَم
ز صلب افکند نطفه‌ای در شکم
«سعدی»

نطق از تو لطف خواهد و نامی ز تو نعمت
حس از تو بها خواهد و ما از تو بهایی
«سنایی»

یک درم است آنچه بدو بنده‌ای
یک نفست آنچه بدو زنده‌ای
«نظامی»

آخر عهد شبست اول صبح ای ندیم
صبح دوم بایدت سر ز گریبان برآر
«سعدی»

میی خور کز سر دنیا توانی خاستن یکدل
نه آن ساعت که هشیارت کند مخمور بنشینی
«سعدی»